Abenteuer in München, hoffentlich

Eg reiser til München om 3 timar. Ventar på Gardermoen med Lonely planet, kaffi og ordbok som selskap, ganske fint eigentleg. Eg likar så godt stemninga på flyplassar, med mange menneske som er klare til å reise ut verda. ganske så fint. Litt sånn:





Eg skal vere i München i tre veker på EF språkreise. Skal bo med ei dame på 68 år som bor sentralt i München. Eg gler meg! Veit verkeleg ikkje kva eg kan forvente meg så eg prøver å ikkje forvente eller sjå for meg så alt for mykje for å ikkje ha for høge forventningar og dermed risikere å bli skuffa. Men eg prøver å vere forberedt på det meste. Men eg trur og håper det blir fint! Uansett kva som skjer blir det eit eventyr, om det er eit bra eller dårleg eit veit eg ikkje. men vi kryssar fingrane for førstnemde. 





Til en misantrop

av Arnulf Øverland

Den som har stengt sig inne i sitt bur
fornærmet over menneskets natur,
og der begraver sig i visdomsbøker
og mener det er sannheten han søker,

og den som mener blomster å forstå
og aldri møtte barneøines blå,
men søker dalens dyp og bjergets tinde,
han søker intet og vil intet finne.

Men vil du dele dine likes kår,
da kan det skje dig, slik som tiden går
i felles håp og savn og ydmyk møie,
at kjærligheten åpner for ditt øie.

Og du vil se at hvad din flid har skapt
med tanke på dig selv, er spilt og tapt,
og med din rikdom vil du selv bedra dig;
men hvad du gav, kan ingen ta ifra dig.

En times omhu for en ensom venn
har aldri nogen gitt forgjeves hen;
et lite ord til den som er din make,
får du i glansen av et smil tilbake.

Men også om du ingen frukt skal se
og enda hegner om det tørre tre,
vil drømmene og håpet la det grønnes
og la ditt ubetalte strev belønnes.

Ditt hus vil bli et hjem for dig påny,
om nogen kommer dit og ber om ly;
og hun som søker vern i dine arme,
vil gi dig mere makt og mere varme.

En mann er fattig som er uten sorg.
Men rik er den som tar sitt brød på borg
og enda deler det med dem som trenger.
Fattig er den som teller sine penger.

Går du i brodden for en alvorssak,
kan ingen tvil få gjort dig sen og svak;
men tankene på dem som kommer efter,
vil gi dig kallets tro og troens krefter.

Om du en aften segner mot en sten,
så husk at du ikke er bare en.
I mørket høres gråt fra alle sider,
og det er mennekenes barn som lider.

Søk ikke sorgen; la den komme selv!
Men bær den, hvis du kan det, uten sprell!
Og pynt dig ikke med en tornekrone!
Allverdens synd skal ikke du forsone!

Mon du alene harmes over svik?
Tenk om den usle var dig selv så lik,
at på den annens plass stod du til skamme!
Du eller han ? det blir for oss det samme.

Og vil du nære dig av taus forakt
mot undermåler eller overmakt,
da har du funnet dig en billig føde,
og du kan rolig ete deg til døde.

Det er vår streben, smertefødt og sund,
å eie livet til den siste stund
og kjenne hjertet slå og blodet brenne,
fordi vi venter noget som skal hende.

Ja barn, du venter ved en alfarvei
og håper noget som skal hende dig;
men kan du kjenne slektens som ditt eget,
da har du livet, og der hender meget!

Hver dag skal tendes som et lengselsbål
og brenne ned før nogen når sitt mål,
og alltid vil du drages mot det fjerne.
Men husk at også Jorden er en stjerne!

Viss eg var..


Fordi å fylle ut liste er noko av det beste eg veit. Eg lærer så utruleg mykje om meg sjølv då (haha, ja faktisk). Hugsa i gamle gode nettby-tider då det var hipt og kult å fylle ut liste med 100 ting om degsjølv og sånn. ah..




Viss eg var eit land ville eg vore India. 

 
Viss eg var ein månad, ville jeg vært april/mai fordi våren er den aller finaste årstida.

 
Viss eg var ein dag i veka, ville eg vore onsdag. - fordi onsdag er favorittdagen min. Midt i veka, midt i livet; veldig fint på ein måte. 


 
Viss eg var ein tid på dagen ville eg vore 15.00 på ein fredagsettermiddag. (rett etter skulen er ferdig og alle er elevane er gla. Spesielt sistnemnte er fint å tenkje på)


 
Viss eg var ein sesong, ville eg vore våren.





 
Viss eg var ei retning, ville eg vore aust. 


 
Viss eg var ein ting i eit hus, ville eg vore ein peis evt. ei seng

 
Viss eg var ei drikke, ville eg vore vatn. og veldig generøs, slik alle i verda fekk tilgong på meg.

 
Viss eg var eit tred, ville eg vore eit sånn fint tred med rosa blomar (som alle såpebloblebloggane bloggar om, men ikkje derfor)


Viss eg var eit sjødyr, ville eg vore ein sjøhest




 
Viss eg var ein blome, ville eg vore ei rose. Fordi ei rose gir dei aller finaste assosiasjonane til det aller beste partiet.


 
Viss eg var ein type av været, ville eg vore litt overskya med sol og sval vind på fjellet.


 
Viss eg var eit musikalsk instrument, ei fele (usikker på kvifor)



 
Viss eg var ein farge, ville eg vore.. ahhh.. vanskelig, men eg kunne godt vore havblå da, sånn asurblå.




 
Viss eg var ein følelse, ville eg vore følelsen av å vokne utkvilt om morgonen.




 
 
Viss eg var ein frukt, ville eg vore ein kiwi. 


 
Viss eg var ein lyd, ville eg vore lyden av vind på fjellet.


 
Viss eg var ein matrett, ville eg vore taco.


 
Viss eg var ein smak, ville eg vore smaken av sjokolademouse. mmm


 
Viss eg var en sang, ville eg vore Yann Tiersen - comptine d'un autre ete l'apres midi - magisk song som gir meg sug i magen. 



 
Viss eg var et par sko, eit par som var veldig behaglege, men samtidig ser fine ut. Converse kanskje?

 

8 ting du (kanskje) ikkje veit om meg


det er vel meir utfordrande å finne ting de faktisk veit om meg. 


1.  eg er sunnmøring (men ikkje nemneverdig gnien av den grunn)  


2.  eg er aller aller lykkeligast når eg sit på toppen av eit fjell. Då får eg verkeleg ro i sjela, og tid til å filosofere.


3.  eg er sosialdemokrat, og eg vil ha eit samfunn der alle har same sjansen til å oppnå det dei ønskjer. like moglegheiter, enkelt og greit.


4.  eg har ein forkjærleik for sitat, og baserer store delar av livsfilosien min på dei. 



5.  eg synest at livet er både eit eventyr og eit under. (på godt og vondt). mest godt. 

sitat

Kom ikke og si at naturen ikke er et under. Kom ikke og fortell meg at verden ikke er et eventyr.  - Jostein Gaarder - Appelsinpiken
 





6.  noko av det beste eg veit er å lese.



7.  eg elsker å svømme under vatn og å synge. (men ikkje samtidig da, sjølvsagt)






8.  eg likar veldig godt språk. og har lyst til å kunne mange mange! problemet er at eg hatar å pugge grammatikk! 
Til no kan eg norsk, engelsk og delvis tysk(jobbar med saken). Ein dag skal eg kunne flytande tysk! lovar.
 

 

Påskesommarferie




Slik har dei to siste dagane vore for meg. Pluss besøk av ei kjekk jente og årets første lengre fjelltur til fots. Fin fint. Særs nøgd med ferie. Det er den perfekte kombinasjonen for meg: bok, herlege menneske og fjellet. 

Akkurat no held eg på med den nest siste Narnia boka "The great castle" og Jostein Gaarder "Das Orangenmädchen" (ja, eg prøver meg på å lese på tysk. og det går overraskande bra. at eg kan handlingsoforløpet utanatt nemner me ingenting om..) Ja, eg les alltid fleire bøker samtidig. Perfekt for ei rastlaus sjel som meg. 

Det er to dagar igjen av ferien, og dei skal utnyttast til det fulle. Forhåpentligvis fjelltur, og så kino å sjå "Vantn til elefantane" med ei kjekke jente i morgo.  Gler meg!
 

Håper 'alle de' som måtte tilfeldigvis ramle innom denne bloggen også har ein fin fin påskeferie

Glad påsk! 




Hello/Goodbye




denne veka har vi hatt musikal på musikklinja. vi hadde Beatlesmusikal med utgongspunkt i filmen "Across the universe".  åå, musikalen var heilt fantastisk! utruleg flinke songarar, dansarar og ikkje minst skodespelarar, for ikkje å sei eit fantastisk kor. i musikalveka(og i året generelt) er det ei heilt vidunderlig fin stemmning på musikklinja. Fantastisk kjekke folk og fin musikk, ingen dårlig match.  eg er så uansvarleg lykkeleg for at eg valgte musikklinja.


sjå trailaren til filmen her: http://www.youtube.com/watch?v=fOmpyWD2scw
Anbefaler alle å sjå filmen. og de som bur i Volda/Ørsta og ikkje fekk sett musikalen: kjøp den på DVD!

La meg danse mot vår





eg elsker når snøven i fjella byrjar å smelte og sola skin på den slik at fjella glittrar. og alt eg klarer å tenke på er at eg har så utruleg lyst til å gå på fjellet! og endeleg endeleg kan eg kome på besøk til dei igjen. det beste eg veit er å sitte på toppen av eit fjell og sjå ut over fjellheimen og tenker på kor fantastisk fin verden er. 
då sitter eg der oppe på fjellet og filosoferer over livet, det er fint det.


Ph: weheartit.com

Fantastisk intervju

http://www.klassekampen.no/56986/article/item/null/-vi-er-lesende-dyr
Las dette intervjuet i Klassekampen for ca eitt år sidan og vart heilt trollbunden. vart veldig lei meg då eg gløymde å ta vare på det. men her ein dag kom eg tilfeldigvis over det igjen. Alberto Manguel(fortfattar av  t.d The Library at Night) snakkar om kor viktig lesing er, og kor viktig det er med litt manlankolsk ettertanke av og til. Bra mann! eg skal definitivt lese ei av bøkene hans snart.





Sitar frå intervjuet

"En løgn vi ofte får høre, er at lesning isolerer oss fra verden. Men det forholder seg jo helt motsatt! Lesningen kobler deg på verden."

"Jeg tror det finnes en optimistisk melankoli. Både biblioteket og lesningen er for meg forbundet med en tristhet, en tenksom tristhet. Men det betyr ikke at jeg ikke anser lesningen som kreativ og livgivende. I vår tid har vi en tendens til å gi alt medisinske merkelapper. Vi har bestemt at melankoli er en depresjon, og at depresjon er noe som må kureres. Men ikke all melankoli er en kronisk depresjon. Forstått på den riktige måten kan melankoli også være en tilstand av stille refleksjon, et sted hvor du gir deg selv tid til å tenke. Dybde, langsomhet og undring er negative kvaliteter i vårt samfunn. Kanskje kan et bibliotek minne en om at de også kan være positive, sier Alberto Manguel."



If they don't chase you when you walk away, keep walking


"If they don't chase you when you walk away, keep walking!"
Orda stirra hardt på henne og slapp ikkje taket eit sekund.

Ho klarte ikkje å snu seg vekk.  Orda leita fram kjensle i ho som ho intenst har prøvd å gøyme. Med eit sterkt ønske om å latesom at alt var slik de pla, satt ho opp eit smil og tenkte ?vel, viss ikkje dei ringer til meg, så lyt eg ringe til dei? 

Ei slik haldning fungerar fint i ei stund om ein prøver å ikkje tenkje så mykje. Men for ein person som analyserer alt er det lettare sagt enn gjort. Ein byrjar å føle seg veldig uønska. Merker at ein aldri er øvst på gjesteinvitasjonen, aldri den først som blir ringt. Men ein av dei siste, då alle ser på kvarandre å tenkjer ?åj, vi burde kanskje ringe henne også??, trekkjer litt på skuldrane og kjem fram til at det kanskje er lurt. Du blir invitert av gammal vane. Ikkje nødvendigvis fordi dei vil ha deg der. Det berre blei sann liksom. 

Ein føler seg som ein parantes. du er ikkje ein slik veldig viktig utfyllande informasjons parantes. Nei, heller ein slik ?her er det noko vi kanskje burde tatt med?-parantes. Du er ikkje relevant, du er nesten litt irrelevant.

Men ho heldt taket. Ho ville ikkje dette av skipet. Var ikkje sikker på om ho var klar for å symja i ukjent farvatn heilt åleine enda. Så ho heldt taket hardare enn nokon gong. 

Å finne seg sjølv kan både fint og vondt på same tid.  Ho kunne jo latesom ho var den same som før, men det finst grense for kor mykje ein kan tilpasse seg.  Ein kan bli som ein linedansar på ei tynnline over eit hav av sjølvfornektelse. Undertrykking av si eiga personlegheit kan vere veldig farleg når andre gjerne vil at det skal vere slik permanent. 


Ho var plutselig klar på det. Dette var ein skummel, men god ide. Tenkte ho. Fortsatt like ubesluttsom som mr. Vinglepetter i Fjordland reklama. Men ho måtte ta ein sjanse. Og 2011 skulle tross alt handle om nye moglegheite og nye eventyr. Men innerst inne ønska ho at også ?ein gong for lenge lenge sidan levde det fem jenter i skjønn harmoni?-eventyret skulle overleve til notida og framtida. Men no ville ho vere den som satt på gjerdet å venta, for ein gong skuld. Men ho skulle ikkje berre sitte på gjerdet, ho skulle også utforske nye vennskap og nye eventyr.

Men dei visst godt kor dei skulle leite, viss dei ynskja å finne henne. Så ver ikkje fortvila. For hugs på:  

"what is ment to be will always find its way"

 

Word




Word! John Green kan å få sagt det altså. det er fint å vere nerd. berre sjå her: http://www.youtube.com/watch?v=rMweXVWB918


Elles er det snart helg hurra! (vel eigentleg 6 og ein halv timar til), men alle hjerter gleder seg allereide.
Håper de som måtte snuble innom her får ei fin helg med såpeboble, sukkerspinn, fin musikk og alt som fint er 



Les mer i arkivet » Juni 2011 » Mai 2011 » April 2011
hits